Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2012

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Άσκηση











«Αυτή η μέθοδος, η οποία έγκειται στο να μην διαχωρίζουμε τον άνθρωπο και το έργο, να συγκεντρώνουμε όλες τις δυνατές πληροφορίες για ένα συγγραφέα, να αντιπαραβάλλουμε την αλληλογραφία του, να ρωτάμε τους ανθρώπους που τον γνώρισαν… αυτή η μέθοδος παραγνωρίζει αυτό που μας οδηγεί σε μία βαθύτερη συναναστροφή με τους εαυτούς μας: ότι ένα βιβλίο είναι το προϊόν ενός άλλου εαυτού από εκείνον που εκδηλώνουμε στις εμπειρίες μας, στην κοινωνία, στα ελαττώματά μας».

Marcel Proust

Ο όρος "υπερρεαλισμός " εμφανίζεται για πρώτη φορά στα 1917 και ανήκει στον ποιητή Guillaume Apollinaire. Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζει το παράδοξο θεατρικό έργο του Οι Μαστοί του Τειρεσία ως "υπερρεαλιστικό δράμα" (drame surrealist). Σύμφωνα με τον Apollinaire ο όρος αυτός δηλώνει τον αναλογικό τρόπο με τον οποίο μπορεί να αποδοθεί η πραγματικότητα. Όταν λ.χ. ο άνθρωπος θέλησε να μιμηθεί το βάδισμα δεν εφεύρε τα μηχανικά πόδια αλλά τον τροχό. Με τον ίδιο τρόπο συμπεριφέρεται και ο ποιητής: όταν θέλει να μεταδώσει κάποιες ιδέες, πρέπει να το κάνει όχι αντιγράφοντας τον κόσμο και τις καταστάσεις του στατικά και νατουραλιστικά, αλλά δυναμικά, με τρόπο αναλογικό και δημιουργική φαντασία.

ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

μικρό σχόλιο σε όσα λέγαμε...

- Ιλαρώς διαπλέομεν ωκεανόν.

[Ψαλμός ]

- Τι είμαστε ; Που πάμε ;

Πωλ Γκωγκέν

- Το καράβι ηχεί

το τρένο σφυρίζει

από τους πυργίσκους το σύνθημα δίνουν

το νου σας

το ταξίδι αρχίζει

ελάτε φεύγουμε

σε ξένη γη

………………………

Το ταξίδι εξελίσσεται σύμφωνα

με την προδιαγεγραμμένη πορεία:

υπάρχει πίστη; Την απορία

σ’ αυτήν την αέναη εναλλαγή

της τρικυμίας και της γαλήνης

του φουρτουνιάσματος και της ειρήνης

τί να την κάνουμε ; τί ωφελεί ;

κάπου θα πάμε κάπου θα πάμε

κι όμως για λίγο

- πολύ λυπάμαι –

Συλλογιστείτε

τί θα γινούμε

αν δεν υπάρχει

η ξένη γη

Τώρα βρισκόμαστε στον ωκεανό

Ν. Εγγονόπουλος